به گزارش ریتمیکس، سوسن، با نام اصلی گلاندام طاهرخانی و به گفتهٔ خودش مهناز، یکی از محبوبترین خوانندگان موسیقی کوچهبازاری و عامیانهٔ ایران در دهههای ۴۰ و ۵۰ بود که پس از انقلاب به آمریکا مهاجرت کرد و ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۳ در تنهایی و تنگدستی در لسآنجلس درگذشت.
زندگی او پر از فراز و نشیبهای تلخ و شیرین بود؛ از یتیم شدن در کودکی و خوانندگی در کافههای لالهزار تا ساخت بیمارستان در زادگاهش و در نهایت شلاق و تبعید.
تاریخ تولد او ۲۱ خرداد ۱۳۲۲ در قصر شیرین کرمانشاه ثبت شده، هرچند برخی منابع ۱۳۱۹ یا ۱۳۲۳ را هم گفتهاند. علت فوت او ایست قلبی پس از عمل جراحی روی بازوی دست راست در لسآنجلس بود و در زمان مرگ حدود ۶۱ یا ۶۴ سال داشت.
کودکی و ورود به موسیقی
سوسن در کودکی پدر و مادرش را از دست داد. پدرش در یک تصادف و مادرش بر اثر بیماری وبا فوت کردند. او سپس به تهران آمد و در خانهٔ عمهاش زندگی کرد.
در همسایگی آنها زنی بود که در کافهها میخواند و سوسن را با خود به کافه میبرد. اینگونه زندگی او با موسیقی گره خورد. او سواد خواندن و نوشتن نداشت و ترانهها را با کمک دیگران حفظ میکرد.

ازدواجها و آثار شاخص
سوسن دو بار ازدواج کرد، اما هر دو ازدواج به دلیل مخالفت همسرانش با حرفهٔ خوانندگی او به جدایی انجامید. گفته میشود اولین همسرش رئیس کلانتری بود که در ماجرای نجات او از دست خانوادهاش نقش داشت.
معروفترین ترانهٔ او «دوست دارم میدونی» با آهنگ فتحالله ریاحی و شعر سعید دبیری است. سوسن ترانههایی هم برای فیلم ماندگار «قیصر» مسعود کیمیایی خواند که به شهرت او افزود.
«سفر» و «نمیشه» از آهنگهایی بودند که به گفتهٔ خودش حدود دو میلیون نسخه فروش داشتند و زندگیاش را تغییر دادند. قطعاتی مثل «عروس خانوم»، «دختر دیوانه» و «قسم» هم از آثار او هستند.
حواشی پس از انقلاب
پس از انقلاب ۱۳۵۷، سوسن به دلیل خوانندگی در کابارهها و حضور در مهمانیها دستگیر شد. او محکوم به دو مرتبه ۷۴ ضربه شلاق شد و تعهد داد دیگر خوانندگی نکند.

پس از این ماجرا با کمک شخصی از طریق کوه به ترکیه و سپس به لندن و در نهایت به آمریکا مهاجرت کرد.
سوسن حدود ۲۰ سال در آمریکا زندگی کرد. گزارشها حاکی است او در این سالها بسیار تنها بود و با وجود دو ازدواج قبلی همسری نداشت. او در سالهای آخر با تنگدستی زندگی میکرد و گهگاه در کابارهها و رستورانهای ایرانی در آمریکا برنامه اجرا میکرد.
میراث او
سوسن با وجود اینکه خوانندهای «کوچهبازاری» شناخته میشد، در دل روشنفکران و هنرمندان هم جایگاه ویژهای داشت. هوشنگ ابتهاج (سایه) گفته بود او «هرگز حتی یک نت را اشتباه نخوانده است».
او با وجود شهرت و درآمد، دستودلباز بود و کمک مالی به ساخت بیمارستانی در زادگاهش قصر شیرین کرد. این بیمارستان سه طبقه و ۱۴۴ تختخوابی در آستانهٔ افتتاح بود که با شروع جنگ ایران و عراق توسط عراقیها تصرف و سپس تخریب شد و هرگز بازسازی نشد.
گلاندام طاهرخانی؛ خودش میگفت نامش مهناز بوده است.
«دوست دارم میدونی» با آهنگ فتحالله ریاحی و شعر سعید دبیری.
به دلیل خوانندگی در کابارهها و حضور در مهمانیها؛ او محکوم به دو مرتبه ۷۴ ضربه شلاق شد.
کمک مالی به ساخت بیمارستانی سهطبقه و ۱۴۴ تختخوابی در قصر شیرین که در جنگ تخریب شد.

💬 دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.