به گزارش ریتمیکس، آکادمی ضبط آمریکا برای مراسم ۲۰۲۶ پنج دستهٔ تازه ساخته که یکی از آن‌ها «بهترین اجرای موسیقی پاپ آسیایی» است. این دسته برای آثار پاپ معاصر که از بازارهای آسیایی می‌آیند یا در آن‌ها شناخته شده‌اند طراحی شده و کی‌پاپ، جی‌پاپ و سی‌پاپ را در بر می‌گیرد. شرط ورود هم «استفادهٔ معنادار از یک یا چند زبان آسیایی» است.
کمتر از یک ماه پس از اعلام این طرح، گروه کی‌پاپ بی‌تی‌اس در شبکه‌های اجتماعی نوشت که امسال اثری به گرَمی ارسال نمی‌کند. این گروه در بیانیه‌اش آورد: «ما تصمیم گرفتیم امسال برای گرَمی ثبت‌نام نکنیم. به جای تقسیم موسیقی بر اساس منطقه یا زبان، امیدواریم خود موسیقی شنیده شود و به خاطر آنچه هست دوست داشته شود.» بی‌تی‌اس در ادامه از طرفدارانش، آرمی، و همهٔ کسانی که کنارشان هستند تشکر کرد.
این تصمیم در میانهٔ بازگشتی بزرگ گرفته شد. اعضای بی‌تی‌اس سال‌ها به دلیل خدمت سربازی اجباری در کرهٔ جنوبی دور از صحنه بودند. آن‌ها در مارس آلبوم «آریرانگ» را منتشر کردند و پس از آن تور جهانی فروش‌رفته‌ای را آغاز کردند. پس از بی‌تی‌اس، گروه کی‌پاپ استری کیدز هم اعلام کرد قصد ندارد اثرش را ارسال کند.
پاسخ مدیر آکادمی و دفاع از دستهٔ تازه
هاروی میسون جونیور، مدیرعامل آکادمی ضبط، در اینستاگرام به بیانیهٔ بی‌تی‌اس پاسخ داد. او نوشت از این تصمیم ناراحت شده اما به آن احترام می‌گذارد. میسون توضیح داد: «می‌خواهم نکته‌ای را روشن کنم که به نظر می‌رسد در گفت‌وگو گم شده است. دستهٔ پاپ آسیایی برای بزرگداشت عمق، تنوع و رشد فوق‌العادهٔ هنر پاپ برخاسته از آسیا ساخته شد. روح این دستهٔ تازه این است که نور ویژه‌ای روی این هنرمندان مهم بیندازد. دسته‌های بیشتر یعنی آثار هنرمندان بیشتری دیده می‌شود. هدف هرگز تقسیم نیست، بلکه گستردن دایرهٔ کسانی است که ۱۵٬۰۰۰ رأی‌دهندهٔ گرَمی می‌شناسند.»
ماتیو بربیگیه، استاد مدعو مطالعات کره‌ای در دانشگاه کارنگی ملون، این دسته را شمشیری دولبه می‌داند. از یک سو فرصتی است برای دیده‌شدن موسیقی سراسر قارهٔ آسیا که با گسترش استریم و شبکه‌های اجتماعی و کم‌رنگ‌شدن مرزهای شنیداری جهانی محبوبیتش بیشتر شده است. از سوی دیگر به گفتهٔ او، این دسته تلاشی به نظر می‌رسد برای کنار گذاشتن دستاوردهای کی‌پاپ در سال‌های اخیر از دسته‌های عمومی.
بربیگیه می‌گوید: «با توجه به این‌که اصطلاح کی‌پاپ خودش در کره ساخته نشده، دسته‌ای است که در تفاوت و در مقایسه با دیگر ژانرها ساخته شده. سخت است آن را مثبت بدانیم، چون دارد می‌گوید می‌خواهیم شما را به رسمیت بشناسیم، اما در دسته‌ای جدا، تا با آنچه قرار است جریان اصلی باشد قاطی نشود.»
او به مناقشه بر سر خود برچسب کی‌پاپ هم اشاره می‌کند؛ اصطلاحی چترگونه که صنعت سرگرمی خارجی برای تعریف موسیقی پاپ کرهٔ جنوبی به کار می‌برد و آن را به گروه‌هایی از کشورهای دیگر هم تعمیم می‌دهد. بربیگیه خودش کی‌پاپ را نه یک ژانر، بلکه سیستمی می‌داند که در آن جوانان به صنعت پاپ کره جذب می‌شوند، آموزش گستردهٔ خواندن، بازیگری و رقص می‌بینند و بعد به عنوان هنرمند انفرادی یا عضو گروه رسماً معرفی می‌شوند. او می‌گوید تعریف کی‌پاپ لغزنده است و حتی برخی درون همین سیستم به فکر کنار گذاشتن این برچسب هستند. بنگ شی-هیوک، بنیان‌گذار شرکت کره‌ای HYBE که چند گروه پرشمار کی‌پاپ از جمله بی‌تی‌اس را مدیریت می‌کند، در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۲۳ با روزنامهٔ مِی‌ایل بیزینس گفت شاید برای گسترش جذابیت جهانی این ژانر، حرف «K» باید حذف شود. آر‌ام، یکی از اعضای بی‌تی‌اس، هم به رولینگ استون گفت این «بحث مهمی» برای صنعت موسیقی است.
بربیگیه نتیجه می‌گیرد: «این نشان می‌دهد دستور کار شرکت‌های سرگرمی کی‌پاپ و گرَمی یکی نیست، چون گرَمی احتمالاً آن را دروازه‌ای برای شناخته‌شدن بین‌المللی بیشتر می‌بیند، اما شرکت‌های کی‌پاپ این را نمی‌خواهند. آن‌ها می‌خواهند به طور کلی به رسمیت شناخته شوند.»
تاریخ پیچیدهٔ دسته‌بندی و تبعیض
پرسش‌هایی که دستهٔ پاپ آسیایی مطرح کرده تازه نیست: جدا کردن موسیقی بر اساس مکان، نژاد یا زبان چه معنایی دارد؟ چه کسی هویت موسیقایی یک منطقه را تعریف می‌کند؟ و آیا تلاش برای شمول، در نهایت وضعیت بیرونی یک هنرمند را تثبیت می‌کند؟ آکادمی از آغاز این جوایز در ۱۹۵۹ با انتقاد دربارهٔ نحوهٔ نژادبندی و نمایش موسیقی پاپ روبه‌رو بوده است. تنها ۱۲ هنرمند سیاه‌پوست تاکنون جایزهٔ بهترین آلبوم سال را برده‌اند و موسیقی‌دانان سیاه‌پوست مدت‌هاست آکادمی را به محدود کردن آن‌ها در دسته‌های کوچک‌تر متهم می‌کنند.
آکادمی تا سال ۱۹۸۸ ظهور هیپ‌هاپ را به رسمیت نشناخت؛ آن سال دستهٔ بهترین اجرای رپ را ساخت، اما در مراسم ۱۹۸۹ این جایزه را تلویزیونی پخش نکرد. در پی آن هنرمندانی مثل ال‌ال کول جی، پابلیک انمی و دیجی جزی جف اند د فرش پرینس مراسم را تحریم کردند؛ دیجی جزی جف در نهایت همان جایزه را برد.
در ۲۰۱۶ فرانک اوشن از ارسال آلبوم پرفروش «بلوند» خودداری کرد و نظام نامزدی و رأی‌گیری گرَمی را «کهنه» خواند و آن را «لحظهٔ کالین کاپرنیک» خودش نامید. او تا آن زمان هفت بار نامزد شده و دو بار برده بود. در ۲۰۲۰ تایلر، د کریتور اولین گرامافون طلایی‌اش را برای بهترین آلبوم رپ گرفت، اما در نشست خبری پشت صحنه گفت هرچند از جایزه سپاسگزار است، دسته‌ای که در آن قرار گرفته نوعی «تعریف و تمجید از پشت دست» است. او گفت: «حیف است که هر وقت ما — و منظورم کسانی است که شبیه من هستند — کاری ژانرشکن انجام می‌دهیم، همیشه آن را در دستهٔ رپ یا اربن می‌گذارند. من از واژهٔ اربن خوشم نمی‌آید؛ به نظرم راهی است که با درست‌بودن سیاسی می‌خواهد همان واژهٔ تحقیرآمیز را بگوید.» شش ماه بعد آکادمی اعلام کرد واژهٔ اربن را حذف می‌کند و نام دسته را به بهترین آلبوم آر‌اند‌بی پیشرو تغییر می‌دهد.
جان ویلانووا، پژوهشگر موسیقی و استاد روزنامه‌نگاری دانشگاه لی‌های، می‌گوید همیشه تنشی زیربنایی بین روایتی که گرَمی می‌خواهد از صنعت موسیقی بسازد و واقعیت فرهنگ وجود داشته است. به گفتهٔ او: «آن‌ها در لبهٔ پیشرو نیستند و اصلاً برای این طراحی نشده‌اند. این یک محصول میراثی است. برای همین وقتی این اصلاحات را انجام می‌دهند، اغلب به شکلی لنگان و دستپاچه است.»
حذف دسته‌ها و شکایت لاتین‌جاز
در ۲۰۱۱ آکادمی اعلام کرد شمار دسته‌ها را از ۱۰۹ به ۷۸ کاهش می‌دهد، جوایز مرد و زن را کنار می‌گذارد و دسته‌های برخی ژانرها را ادغام می‌کند. دسته‌های موسیقی بومیان آمریکا و موسیقی زی‌دکو و کِیجون در «بهترین موسیقی ریشه‌های منطقه‌ای» ادغام شدند. لاتین‌جاز هم در بهترین آلبوم جاز گنجانده شد و دسته‌های موسیقی مکزیکی منطقه‌ای هم آسیب دیدند. چهار نوازندهٔ لاتین‌جاز به نام‌های بابی سانابریا، مارک لوین، بن لاپیدوس و یوجین مارلو شکایتی دسته‌جمعی علیه آکادمی تنظیم کردند و گفتند این تغییرات شناخته‌شدن بالقوه و توان امرار معاش آن‌ها را از بین برده است. قاضی نیویورک شکایت را رد کرد، اما دسته بازگردانده شد.
در همان تغییرات ۲۰۱۱ دسته‌ای که آن زمان «موسیقی جهان» نام داشت (اکنون «گلوبال») هم از دو جایزه به یک جایزه کاهش یافت. ایان برنان آلبومی را تهیه کرده بود که در ۲۰۱۲ در دستهٔ ادغام‌شدهٔ بهترین آلبوم موسیقی جهانی برنده شد، «تاسیلی» از تیناریون. او می‌گوید فروپاشی دستهٔ جهانی، نمایندگی جهانی در گرَمی را نصف کرد و بسیاری از نوازندگان کوچک‌تر و منطقه‌ای را بیرون انداخت که دیگر نمی‌توانستند با نام‌های بزرگ‌تر رقابت کنند. به گفتهٔ برنان: «این دسته بسیار پیچیده است چون کل کرهٔ زمین را در بر می‌گیرد. هیچ دسته‌ای تنوع بیشتری ندارد یا نباید داشته باشد. اما چیزی که می‌بینیم تکرار زیاد است.» او می‌گوید معمولاً همان هنرمندان و کشورها در دسته‌های جهانی حاضر می‌شوند؛ آنجلیک کیدجو ۱۰ نامزدی گرفته، انوشکا شنکر ۹ بار نامزد شده و ژانرهای بسیار تأثیرگذاری مثل جاز اتیوپی هرگز شناخته نشده‌اند.
آکادمی در سال‌های اخیر میدان جهانی را گسترده‌تر کرده و جوایز بیشتری افزوده است: بهترین آلبوم موسیقی جهانی، بهترین اجرای موسیقی جهانی و در ۲۰۲۴ بهترین اجرای موسیقی آفریقایی. دستهٔ تازهٔ پاپ آسیایی هم قرار است همین شمول را بیشتر کند.
آیندهٔ دستهٔ تازه و صدای هنرمندان آسیایی
ویلانووا می‌گوید آکادمی با وجود سابقهٔ نه‌چندان هموار، گام‌های جدی برای متنوع‌کردن بدنهٔ رأی‌دهنده و در نتیجه موسیقی‌ای که نمایندگی می‌کند برداشته است. امسال بد بانی تاریخ‌ساز شد و آلبوم «دِبی تیرار ماس فوتوس»، ادای احترام ژانرشکن او به تاریخ و صداهای پورتوریکو، اولین آلبوم اسپانیایی‌زبانی شد که جایزهٔ آلبوم سال را برد.
میست، خوانندهٔ چینی و عضو رأی‌دهندهٔ آکادمی ضبط، می‌گوید انتقادها به دستهٔ تازه را درک می‌کند، اما خودش به عنوان هنرمندی کوچک‌تر که به چند زبان از جمله ماندارین، انگلیسی و اسپانیایی ضبط می‌کند، از ارسال اثرش به این دسته هیجان‌زده است. به گفتهٔ او: «این به ما فرصتی می‌دهد موسیقی‌مان را نشان دهیم که تقریباً هیچ‌وقت شانس شنیده‌شدن توسط ۱۵ یا ۱۶ هزار رأی‌دهنده را نداشت. آن‌ها هیچ‌وقت شانس کشف‌شدن نداشتند. این به رأی‌دهندگان هم فرصت می‌دهد این فرهنگ‌ها و موسیقی‌های متفاوت را تجربه کنند.»
میست می‌گوید آکادمی می‌توانست در اطلاع‌رسانی تغییرات و مشارکت فعال‌تر نوازندگان آسیایی بهتر عمل کند، اما به عنوان هنرمند و عضوی که اکنون در بحث‌های داخلی دربارهٔ دسته‌های جهانی درگیر بوده، این را گامی در مسیر درست می‌داند: «آکادمی باید جایی بایستد که نمایندهٔ خواست اعضا و موسیقی‌دانان باشد. این لزوماً همان چیزی نیست که بازار می‌خواهد. می‌بینم که آکادمی سخت تلاش می‌کند این دو را متعادل کند، اما فکر می‌کنم باید کمی وقت بدهیم تا به آنجا برسد.»
منبع: npr.org
بی‌تی‌اس اعلام کرد امسال اثری به گرَمی ارسال نمی‌کند و در بیانیه‌اش نوشت به جای تقسیم موسیقی بر اساس منطقه یا زبان، امیدوار است خود موسیقی به خاطر آنچه هست شنیده شود. این تصمیم پس از ساخت دستهٔ تازهٔ «بهترین اجرای موسیقی پاپ آسیایی» گرفته شد.
هاروی میسون جونیور، مدیرعامل آکادمی، گفت از این تصمیم ناراحت شده اما به آن احترام می‌گذارد. او توضیح داد دستهٔ پاپ آسیایی برای بزرگداشت تنوع و رشد هنر پاپ آسیایی ساخته شده و هدفش گستردن دایرهٔ شناخته‌شدن هنرمندان است، نه تقسیم آن‌ها.
در ۱۹۸۹ هنرمندانی مثل ال‌ال کول جی، پابلیک انمی و دیجی جزی جف اند د فرش پرینس در اعتراض به تلویزیونی‌نشدن جایزهٔ رپ مراسم را تحریم کردند. در ۲۰۱۶ فرانک اوشن از ارسال آلبوم «بلوند» خودداری کرد و نظام نامزدی گرَمی را «کهنه» خواند.
💬 دیدگاه‌ها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.